hoactzin

💡 A children’s book featured a hoactzin family, turning “stinkbird” jokes into curiosity about wetlands and leaf-eating adaptations.

یک کتاب کودک، خانواده‌ای از پرندگان بدبو را به تصویر می‌کشید و شوخی‌های مربوط به «پرنده بدبو» را به کنجکاوی در مورد تالاب‌ها و سازگاری‌های برگ‌خوار تبدیل می‌کرد.

💡 The hoactzin appears to be about the size of a small pheasant, but is really a much smaller bird.

به نظر می‌رسد هوآکتزین به اندازه یک قرقاول کوچک باشد، اما در واقع پرنده‌ای بسیار کوچکتر است.

💡 Birders scanned riparian edges for a hoactzin, hoping for that prehistoric silhouette and grumpy call.

پرنده‌بانان لبه‌های ساحلی را به دنبال یک پرنده‌ی دریایی می‌گشتند، به امید آن شبح ماقبل تاریخ و آوای بدخلق آن.