hippophagy

💡 Hippophagy, hip-pof′a-ji, n. the act or practice of feeding on horse-flesh.—n.pl.

هیپوفاژی، هیپ-پوفاژی، اسم. عمل یا شیوه تغذیه از گوشت اسب. - اسم. جمع.

💡 Debates about hippophagy flare cyclically, pitting historical scarcity recipes against modern animal ethics and identity.

بحث‌ها در مورد هیپوفاژی به صورت دوره‌ای شعله‌ور می‌شود و دستورالعمل‌های تاریخیِ کمبود را در مقابل اخلاق و هویت حیوانات مدرن قرار می‌دهد.

💡 A food historian traced hippophagy in wartime cookbooks, where necessity trumped sentimentality without erasing discomfort.

یک مورخ غذا، هیپوفاژی را در کتاب‌های آشپزی زمان جنگ ردیابی کرد، جایی که ضرورت بر احساسات غلبه می‌کرد، بدون اینکه ناراحتی را از بین ببرد.

💡 There is heroism as well as vulgarity in laughter saluting death and patience, hippophagy and cannibalism, ugliness and deprivation.

در خنده‌ای که به مرگ درود می‌فرستد و شکیبایی، در هیپوفاژی و آدم‌خواری، در زشتی و محرومیت، هم قهرمانی و هم ابتذال وجود دارد.

💡 Legislators considered regulating hippophagy, balancing health, tradition, and export pressures.

قانون‌گذاران در نظر داشتند هیپوفاژی را تنظیم کنند، سلامت، سنت و فشارهای صادراتی را متعادل سازند.

💡 Horse-eating, or hippophagy, became popular in Europe in the 19th century, when famines caused several governments to license horse butcheries.

خوردن اسب یا هیپوفاژی در قرن نوزدهم در اروپا رواج یافت، زمانی که قحطی باعث شد چندین دولت مجوز قصابی اسب را صادر کنند.