Herodotus

💡 A new translation of Herodotus restored jokes and tangents, reminding us storytelling and analysis were never enemies.

ترجمه جدیدی از هرودوت، شوخی‌ها و حواشی را احیا کرد و به ما یادآوری کرد که داستان‌سرایی و تحلیل هرگز دشمن یکدیگر نبوده‌اند.

💡 Students learn to love Herodotus and argue with him, a healthy relationship with sources that insist on being human.

دانش‌آموزان یاد می‌گیرند که هرودوت را دوست داشته باشند و با او بحث کنند، رابطه‌ای سالم با منابعی که بر انسانی بودن اصرار دارند.

💡 The earliest known examples show up in The Histories by Herodotus, written in the 5th century BCE.

اولین نمونه‌های شناخته‌شده در کتاب «تاریخچه» نوشته هرودوت، نوشته شده در قرن پنجم پیش از میلاد، آمده است.

💡 He was the first to print editions of Aristotle, Thucydides, Herodotus and Sophocles; the first to use italic type; and the first to use the semicolon in its modern sense.

او اولین کسی بود که نسخه‌هایی از آثار ارسطو، توسیدید، هرودوت و سوفوکل را چاپ کرد؛ اولین کسی بود که از حروف ایتالیک استفاده کرد؛ و اولین کسی بود که از نقطه ویرگول به معنای مدرن آن استفاده کرد.

💡 So terrified were the warring Lydians and Medes at the arrival of an eclipse in 585 BC, Herodotus tells us, they immediately made peace.

هرودوت می‌گوید که لیدی‌ها و مادهای متخاصم از وقوع کسوف در سال ۵۸۵ پیش از میلاد چنان وحشت‌زده شدند که بلافاصله صلح کردند.

💡 Herodotus traveled with curiosity as luggage, mixing hearsay and observation into histories that still charm and provoke.

هرودوت با کنجکاوی همچون چمدانی سفر کرد و شنیده‌ها و مشاهدات خود را در تاریخ‌هایی که هنوز هم جذاب و برانگیزاننده‌اند، در هم آمیخت.