Heitler

💡 A biography of Heitler highlighted collaboration as method, not afterthought.

زندگینامه‌ای از هایتلر، همکاری را به عنوان یک روش، و نه یک اقدام ثانویه، برجسته کرده است.

💡 It’s normal to grieve missed experiences, Dr. Heitler said, and important to give yourself some time to mourn.

دکتر هایتلر گفت، سوگواری برای تجربیات از دست رفته طبیعی است، و مهم است که به خودتان زمانی برای سوگواری بدهید.

💡 Reading Heitler clarified a derivation that had bullied us all semester; turns out patience beats theatrics.

خواندن هایتلر، نکته‌ای را که در تمام ترم ما را آزار می‌داد، روشن کرد؛ معلوم شد که صبر بر نمایش و تئاتر غلبه می‌کند.

💡 Once you’ve found mutual territory and contributed something that makes your opponent feel heard, Dr. Heitler said, go a step further: Thank them.

دکتر هایتلر گفت، وقتی قلمرو مشترکی پیدا کردید و چیزی ارائه دادید که باعث شد طرف مقابلتان احساس کند حرفش شنیده می‌شود، یک قدم جلوتر بروید: از او تشکر کنید.

💡 The seminar cited Heitler for early quantum field insights, reminding us footnotes sometimes carry heavy intellectual furniture.

این سمینار از هایتلر به خاطر بینش‌های اولیه‌اش در زمینه میدان کوانتومی تقدیر کرد و به ما یادآوری کرد که پاورقی‌ها گاهی اوقات بار فکری سنگینی را به دوش می‌کشند.

💡 “Just saying ‘I appreciate you helping me think about that in a new way,’ changes the tone of the conversation,” Dr. Heitler said.

دکتر هایتلر گفت: «فقط گفتن اینکه «از شما به خاطر کمکتان برای فکر کردن به این موضوع به شیوه‌ای جدید قدردانی می‌کنم» لحن مکالمه را تغییر می‌دهد.»