heat death

💡 No other major metropolitan area in the United States has reported such high heat death figures or spends so much time tracking and studying them.

هیچ منطقه شهری بزرگ دیگری در ایالات متحده چنین آمار مرگ و میر ناشی از گرما را گزارش نکرده و یا زمان زیادی را صرف ردیابی و مطالعه آنها نکرده است.

💡 This new idea — the “heat death” of the universe — spread like wildfire.

این ایده جدید - «مرگ گرمایی» کیهان - مانند آتش‌سوزی گسترده شد.

💡 Poets borrow heat death as metaphor for stale relationships, although homeowners simply call it “February without hobbies.”

شاعران از مرگ گرما به عنوان استعاره‌ای برای روابط بی‌رمق استفاده می‌کنند، اگرچه صاحب‌خانه‌ها آن را به سادگی «فوریه بدون سرگرمی» می‌نامند.

💡 Suddenly, people understood the threat environment to include two doomsday scenarios based on solid science: the heat death of the universe and global thermonuclear fallout.

ناگهان، مردم فهمیدند که محیط تهدید شامل دو سناریوی آخرالزمانی مبتنی بر علم قطعی است: مرگ گرمایی کیهان و بارش هسته‌ای جهانی.

💡 Classroom debates compare heat death with a hypothetical big crunch, encouraging students to dissect evidence, assumptions, and how dark energy shapes long-term cosmic fates.

بحث‌های کلاسی، مرگ گرمایی را با یک بیگ کرانچ فرضی مقایسه می‌کنند و دانش‌آموزان را تشویق می‌کنند تا شواهد، فرضیات و چگونگی شکل‌گیری سرنوشت‌های کیهانی بلندمدت توسط انرژی تاریک را بررسی کنند.

💡 Video essays dramatize heat death with icy vistas; physicists quietly prefer equations and awkward jokes about very patient clocks.

ویدئومقاله‌ها مرگ گرما را با مناظر یخی به تصویر می‌کشند؛ فیزیکدانان بی‌سروصدا معادلات و شوخی‌های ناشیانه درباره ساعت‌های بسیار صبور را ترجیح می‌دهند.