Hadlee

💡 Coaches played clips of Hadlee to explain rhythm: that coiled run-up, the snap, and discipline that bends long matches toward inevitability.

مربیان کلیپ‌هایی از هادلی پخش کردند تا ریتم را توضیح دهند: آن شروع مارپیچ، آن ضربه محکم و ناگهانی، و نظمی که مسابقات طولانی را به سمت اجتناب‌ناپذیری سوق می‌دهد.

💡 Graham Gooch once said that playing New Zealand with the great Richard Hadlee in the team was like "facing World XI at one end and Ilford 2nd XI at the other".

گراهام گوچ زمانی گفته بود که بازی با نیوزیلند با حضور ریچارد هادلی بزرگ در تیم، مثل این است که «از یک طرف با تیم منتخب جهان و از طرف دیگر با تیم منتخب دوم ایلفورد روبرو شویم».

💡 Oliver Hadlee Pearch’s “Lyndsey Wixson, LA,” shows a beaming woman sitting in a car, bursting to the brim with flowers.

تابلوی «لیندسی ویکسون، لس‌آنجلس» اثر الیور هادلی پیچ، زنی بشاش را نشان می‌دهد که در ماشینی نشسته و پر از گل است.

💡 The documentary on Hadlee celebrated relentless line-and-length bowling, turning subtle seam movement into poetry experienced through battered stumps.

مستندی درباره هدلی، بولینگ بی‌وقفه در طول خط را ستایش می‌کرد و حرکات ظریف درز را به شعری تبدیل می‌کرد که از میان کنده‌های چوب آسیب‌دیده تجربه می‌شود.

💡 In 106 matches he has taken 389 wickets and sits behind only the great Sir Richard Hadlee on New Zealand's all-time wicket-takers list.

او در ۱۰۶ مسابقه ۳۸۹ ویکت گرفته و در فهرست ویکت‌گیران تمام دوران نیوزیلند، تنها پشت سر ریچارد هادلی بزرگ قرار دارد.

💡 Before them, three of the best pace bowlers ever seen - Malcolm Marshall, Imran Khan and Richard Hadlee - plus Pakistan’s Abdul Qadir, the best leg-spinner of the 30 years before Warne and Kumble.

قبل از آنها، سه نفر از بهترین بولرهای سرعتی که تا به حال دیده شده - مالکوم مارشال، عمران خان و ریچارد هادلی - به علاوه عبدالقادر پاکستانی، بهترین بازیکن پا-چرخان 30 سال قبل از وارن و کامبل.