Gunn

💡 At the reunion, Gunn played rhythm guitar, turning nostalgia into groove while the cafeteria acoustics forgave nothing and everybody sang along anyway.

در این گردهمایی مجدد، گان گیتار ریتم می‌نواخت و نوستالژی را به ریتم تبدیل می‌کرد، در حالی که آکوستیک کافه تریا هیچ چیز را نادیده نمی‌گرفت و همه با آهنگ همخوانی می‌کردند.

💡 I’m not saying this to brag, but rather, to affirm the shrewd experiment that series creator James Gunn concocted within this second season.

این را برای لاف زدن نمی‌گویم، بلکه می‌خواهم آزمایش زیرکانه‌ای را که خالق سریال، جیمز گان، در این فصل دوم ابداع کرده، تأیید کنم.

💡 Westside Gunn is a great influence for me.

وست‌ساید گان تأثیر زیادی روی من دارد.

💡 We are kindred spirits and it makes sense that Westside Gunn and “Mama’s Gun” become Mama’s Westside Gunn for L.A.

ما با هم خویشاوند هستیم و منطقی است که وست‌ساید گان و «مامان تفنگ» برای لس‌آنجلس به وست‌ساید گان مامان تبدیل شوند.

💡 The novel followed Detective Gunn through rain-slick alleys, where budget cuts, stubborn ethics, and a secondhand raincoat tangled into a mystery solved mostly by listening better than rivals.

این رمان، کارآگاه گان را در کوچه‌های بارانی دنبال می‌کرد، جایی که کاهش بودجه، اخلاق سرسختانه و یک بارانی دست دوم، در معمایی که عمدتاً با گوش دادن بهتر از رقبا حل می‌شد، گره می‌خورد.

💡 Our geology professor, Dr. Gunn, translated fault lines into kitchen-table metaphors, saving midterms and inspiring three future hydrologists who still email rock puns annually.

استاد زمین‌شناسی ما، دکتر گان، خطوط گسل را به استعاره‌های میز آشپزخانه تبدیل کرد و با این کار، امتحانات میان‌ترم را نجات داد و الهام‌بخش سه هیدرولوژیست آینده شد که هنوز هم سالانه جناس‌های مربوط به سنگ را از طریق ایمیل ارسال می‌کنند.