guinea fowl

💡 The menu changes daily and reflects Corcoran’s proud Irish heritage, as well as time spent in France and the Basque Country: potato leek soup, guinea fowl pie, Dublin coddle, rice pudding.

منوی این رستوران روزانه تغییر می‌کند و منعکس‌کننده‌ی میراث ایرلندی پرافتخار کورکوران و همچنین دوران اقامت در فرانسه و باسک است: سوپ سیب‌زمینی و تره‌فرنگی، پای مرغ شاخدار، سس دابلین کادل و پودینگ برنج.

💡 A flock of guinea fowl patrolled the orchard, alarm bells on legs that also ate ticks with industrious zeal.

دسته‌ای از مرغ‌های شاخدار در باغ گشت می‌زدند، زنگ خطر روی پاهایی که با اشتیاق فراوان کنه‌ها را نیز می‌خوردند.

💡 At dawn the lion padded along the riverbank, scattering guinea fowl while cubs practiced pounces that looked clumsy until a sudden burst of grace surprised even seasoned guides.

سپیده دم، شیر در امتداد ساحل رودخانه قدم می‌زد و مرغ‌های دریایی را پراکنده می‌کرد، در حالی که توله‌ها پرش‌هایی را تمرین می‌کردند که به نظر ناشیانه می‌آمد، تا اینکه ناگهان موجی از زیبایی حتی راهنمایان باتجربه را نیز شگفت‌زده کرد.

💡 Children imitated guinea fowl calls, discovering neighbors either loved farm sounds or learned new patience.

بچه‌ها صدای مرغ شاخدار را تقلید می‌کردند و متوجه می‌شدند که همسایه‌ها یا عاشق صداهای مزرعه هستند یا صبر و شکیبایی جدیدی را یاد گرفته‌اند.

💡 Roasted guinea fowl tastes rustic and celebratory, especially when paired with figs and stubborn laughter.

مرغ شاخدار کبابی طعمی روستایی و شاد دارد، مخصوصاً وقتی با انجیر و خنده‌های لجبازانه همراه شود.

💡 The two answers are deeply and imaginatively intertwined, and the peculiar significance of the guinea fowl can be found, like the wounds and scars of abuse themselves, deep in the mists of memory.

این دو پاسخ عمیقاً و به طرز خلاقانه‌ای در هم تنیده‌اند، و اهمیت ویژه‌ی مرغ شاخدار را می‌توان، مانند زخم‌ها و جراحت‌های ناشی از سوءاستفاده، در اعماق غبار خاطرات یافت.