Graces

💡 The mural of the Graces suggested generosity as choreography rather than static perfection.

نقاشی دیواریِ «ملکه‌های لطف» سخاوت را به عنوان یک رقص‌آرایی به جای کمالِ ایستا، القا می‌کرد.

💡 Sculptors study drapery on the Graces to learn movement carved from stillness.

مجسمه‌سازان پارچه‌های روی محراب‌ها را مطالعه می‌کنند تا حرکت حک‌شده از سکون را بیاموزند.

💡 Poets invoke the Graces when gratitude needs companions.

شاعران وقتی سپاسگزاری به همراه نیاز دارد، به فیض الهی متوسل می‌شوند.

💡 Urs Fischer offers a literally waxen redeployment of antique statuary: a candle in the shape of the Three Graces, the central goddess facing backward, their absent heads turned into burning wicks.

اورس فیشر، به معنای واقعی کلمه، بازسازی مومی مجسمه‌های عتیقه را ارائه می‌دهد: شمعی به شکل سه الهه‌ی الهی، الهه‌ی مرکزی رو به عقب، و سرهای غایب آنها به فتیله‌های سوزان تبدیل شده است.

💡 Darling is nude at center, along with three cisgender male stars of Warhol films, grouped like some queer parody of Rubens’s Three Graces.

دارلینگ در مرکز تصویر برهنه است، به همراه سه ستاره مرد سیسجندر فیلم‌های وارهول، که مانند نوعی تقلید مسخره‌آمیز از تابلوی «سه زینت» اثر روبنس، در یک گروه قرار گرفته‌اند.

💡 She appears in form-fitting underwear and strikes a Three Graces pose, touching a wood coat tree — like Eve proposing some apple tasting.

او با لباس زیر چسبان ظاهر می‌شود و ژست سه الهه را می‌گیرد و درخت جنگلی را لمس می‌کند - مثل ایو که پیشنهاد چشیدن سیب می‌دهد.