garrya

💡 In the neighbourhood of London Garrya elliptica is quite hardy in ordinarily sheltered positions, but does not flower so freely as against a south wall.

در همسایگی لندن، گیاه گاریا الیپتیکا در موقعیت‌های معمولاً محافظت‌شده بسیار مقاوم است، اما به اندازه‌ی دیوار جنوبی آزادانه گل نمی‌دهد.

💡 A landscaper recommended garrya for coastal gardens, noting its tolerance of salty winds and its subtle fragrance during otherwise colorless months.

یک طراح فضای سبز، گیاه گاریا را برای باغ‌های ساحلی توصیه کرد و به تحمل بادهای شور و عطر لطیف آن در ماه‌های بی‌رنگ دیگر اشاره کرد.

💡 Garrya elliptica.—This always flowers on the previous year's wood.

گاریا بیضوی - این گیاه همیشه روی شاخه سال قبل گل می‌دهد.

💡 The hillside shimmered in winter because garrya shrubs dangled elegant catkins, feeding bees that ventured out whenever sun briefly warmed the ravine.

دامنه تپه در زمستان می‌درخشید، زیرا بوته‌های گاریا از گل‌های زیبای گربه‌ای آویزان بودند و به زنبورهایی که هر وقت خورشید برای مدت کوتاهی دره را گرم می‌کرد، بیرون می‌آمدند، غذا می‌دادند.

💡 There are other species of Garrya in cultivation, but they are more suitable to the south-western counties than to the average climate of Britain.

گونه‌های دیگری از گاریا نیز کشت می‌شوند، اما آنها برای شهرستان‌های جنوب غربی مناسب‌تر از آب و هوای متوسط بریتانیا هستند.

💡 We pruned the garrya lightly after flowering, preserving next season’s buds while keeping the arching branches from swallowing the footpath entirely.

ما بعد از گلدهی، گاریا را به آرامی هرس کردیم و جوانه‌های فصل بعد را حفظ کردیم و در عین حال نگذاشتیم شاخه‌های قوس‌دار، مسیر پیاده‌روی را به طور کامل بپوشانند.