Gadsbodikins

💡 Editors wary of Gadsbodikins often prefer footnotes, but quirky marginalia can convey tone that explanations sometimes flatten.

ویراستارانی که نسبت به گدسبودیکینز محتاط هستند، اغلب پاورقی‌ها را ترجیح می‌دهند، اما حاشیه‌نویسی‌های عجیب و غریب می‌توانند لحنی را منتقل کنند که توضیحات گاهی اوقات آن را سطحی جلوه می‌دهند.

💡 The playwright sprinkled dialogue with antique exclamations like Gadsbodikins, lampooning pretentious period pieces that mistake vocabulary for genuine insight.

این نمایشنامه‌نویس دیالوگ‌ها را با فریادهای قدیمی مانند آثار گادسبودیکینز پر کرد و قطعات متظاهرانه‌ی مربوط به آن دوران را که واژگان را با بینش واقعی اشتباه می‌گیرند، به سخره گرفت.

💡 “Gadsbodikins, if the lass is not right!” grunted the squire, when he had got on his glasses.

«گادسبودیکینز، اگه دختره درست نمی‌گه!» ارباب وقتی عینکش را زد، غرغر کرد.

💡 When the scholar exclaimed Gadsbodikins during a lecture on Restoration comedy, students finally appreciated the era’s exuberant verbal theatrics.

وقتی این محقق در حین سخنرانی در مورد کمدی دوران بازگشت سلطنت، گادسبودیکینز را تحسین کرد، دانشجویان بالاخره از نمایش‌های کلامی پرشور آن دوران قدردانی کردند.