fuzz tone

💡 “He told me, ‘I want to take it out of the box,’ so I turned on the fuzz tone and turned up the tremolo,” said Mr. Beane, whose lengthy “Walk on By” solo evokes both buzz saws and Morse code.

آقای بین، که تک‌نوازی طولانی «Walk on By» او هم صدای اره برقی و هم کد مورس را تداعی می‌کند، گفت: «او به من گفت 'می‌خواهم آن را از جعبه بیرون بیاورم'، بنابراین من صدای فاز را روشن کردم و ترمولو را بالا بردم.»

💡 Early garage bands discovered fuzz tone by abusing equipment gently, then refusing to apologize.

گروه‌های موسیقی گاراژی اولیه با استفاده‌ی آرام از تجهیزات و سپس امتناع از عذرخواهی، به تُن فاز (fuzz) پی بردند.

💡 Producers shaped the fuzz tone to sit beneath vocals, creating warmth without swallowing consonants.

تهیه‌کنندگان، لحن فاز را طوری شکل دادند که زیر صدای خواننده قرار گیرد و بدون حذف صامت‌ها، گرما ایجاد کند.

💡 That solo’s fuzz tone owes more to a sagging battery and happy accidents than any lab manual would admit.

صدای مبهم آن سولو بیشتر از آنچه که هر کتابچه راهنمای آزمایشگاهی اعتراف می‌کند، مدیون باتری ضعیف و اتفاقات خوشایند است.

💡 Richards‘ “Satisfaction” riff with the fuzz tone is one of the most recognizable ones in rock history.

ریف «Satisfaction» ریچاردز با تُن فازی، یکی از شناخته‌شده‌ترین ریف‌ها در تاریخ راک است.