Fielding, Henry

💡 A seminar on Fielding, Henry examined narrative intrusion, showing how the narrator’s playful guidance shapes our sympathy without hiding manipulation.

هنری در سمیناری درباره فیلدینگ، دخالت‌های روایی را بررسی کرد و نشان داد که چگونه راهنمایی‌های بازیگوشانه راوی، بدون پنهان کردن دستکاری‌ها، همدردی ما را شکل می‌دهد.

💡 Fielding, Henry; biographical note on, IV, 75; articles by—Tom the hero enters the stage, 75; Partridge sees Garrick at the play, 83; Mr. Adams in a political light, 89.Flaubert,

فیلدینگ، هنری؛ یادداشت زندگینامه‌ای درباره، IV، 75؛ مقالاتی از — تام قهرمان وارد صحنه می‌شود، 75؛ پارتریج گریک را در نمایش می‌بیند، 83؛ آقای آدامز در پرتوی سیاسی، 89. فلوبر،

💡 Editions of Fielding, Henry include footnotes that rescue jokes otherwise lost to shifting slang, legal quirks, and eighteenth-century gossip.

نسخه‌های «فیلدینگ، هنری» شامل پاورقی‌هایی است که جوک‌هایی را که در غیر این صورت در معرض زبان عامیانه‌ی متغیر، عجیب و غریب‌های حقوقی و شایعات قرن هجدهم قرار می‌گرفتند، نجات می‌دهد.

💡 Fielding, Henry, xv, 103;  Tom Jones, xxv.

فیلدینگ، هنری، پانزدهم، 103؛ تام جونز، بیست و پنجم.

💡 We compared Fielding, Henry with Richardson, arguing satire exposes hypocrisy more effectively than moralizing tears.

ما فیلدینگ، هنری را با ریچاردسون مقایسه کردیم و استدلال کردیم که طنز، ریاکاری را مؤثرتر از اخلاق‌آموزی اشک‌ها افشا می‌کند.

💡 Fielding, Henry, xii, xxix, 322.

فیلدینگ، هنری، xii، xxix، 322.