fee tail

💡 Edward Shelley was a tenant in fee tail general.

ادوارد شلی مستاجر یک شرکت سهامی عام بود.

💡 The grantees in their turn settled these holdings in fee tail on the oldest son in accordance with the law of primogeniture.

دریافت‌کنندگان کمک‌های مالی نیز به نوبه خود، این دارایی‌ها را طبق قانون ارشدیت، به صورت حق‌السکوت به پسر ارشد پرداخت می‌کردند.

💡 Courts gradually abolished the fee tail in many jurisdictions, reflecting modern views on alienability and family autonomy.

دادگاه‌ها به تدریج در بسیاری از حوزه‌های قضایی، حق الزحمه را لغو کردند که منعکس کننده دیدگاه‌های مدرن در مورد حق بیگانگی و استقلال خانواده است.

💡 Humane masters were denied the right to emancipate their slaves, and the latter were prohibited from owning real property in fee simple or fee tail.

اربابان انسان دوست از حق آزاد کردن بردگان خود محروم شدند و بردگان از داشتن املاک و مستغلات به صورت ساده یا جزئی منع شدند.

💡 Novelists often use a fee tail to trap characters in plots about marriage, debt, and dwindling estates.

رمان‌نویسان اغلب از یک دنباله هزینه برای به دام انداختن شخصیت‌ها در طرح‌هایی درباره ازدواج، بدهی و کاهش املاک استفاده می‌کنند.

💡 The old will created a fee tail, restricting inheritance to direct descendants and frustrating later reformers seeking fairer distributions.

وصیت‌نامه قدیمی یک سلسله مراتب مالیاتی ایجاد کرد، ارث را به فرزندان مستقیم محدود کرد و اصلاح‌طلبان بعدی را که به دنبال توزیع عادلانه‌تر بودند، ناامید کرد.