exclusionism

💡 Political exclusionism thrives on fear; antidotes include conversation, data, and shared meals that humanize statistics.

انحصارگرایی سیاسی با ترس رشد می‌کند؛ پادزهرها شامل گفتگو، داده‌ها و وعده‌های غذایی مشترک هستند که آمار را انسانی می‌کنند.

💡 So Christian paradise, as the origin story of western utopianism, already has dystopia and exclusionism embedded within it.

بنابراین بهشت مسیحی، به عنوان داستان خاستگاه آرمان‌شهر غربی، از قبل دیستوپیا و انحصارگرایی را در خود جای داده است.

💡 Museums confronting past exclusionism now co-curate with communities, rewriting narratives gently but decisively.

موزه‌هایی که با طردگرایی گذشته مقابله می‌کنند، اکنون با جوامع همکاری می‌کنند و روایت‌ها را به آرامی اما قاطعانه بازنویسی می‌کنند.