exciton

💡 The researchers blasted the semiconductor layers with laser light to create a particle-like entity called an exciton.

محققان لایه‌های نیمه‌هادی را با نور لیزر منفجر کردند تا یک موجود ذره‌مانند به نام اکسیتون ایجاد کنند.

💡 An exciton is a bound electron–hole pair; in semiconductors, these fleeting couples carry energy elegantly without moving charge across the lattice directly.

اکسیتون یک جفت الکترون-حفره مقید است؛ در نیمه‌رساناها، این جفت‌های گذرا انرژی را به طور ظریف و بدون جابجایی مستقیم بار در سراسر شبکه حمل می‌کنند.

💡 Solar researchers chase longer-lived exciton states, because efficient separation into free carriers boosts voltage, current, and ultimately the stubborn economics of rooftop installations.

محققان خورشیدی به دنبال حالت‌های اکسیتون با طول عمر بیشتر هستند، زیرا جداسازی کارآمد به حامل‌های آزاد، ولتاژ، جریان و در نهایت اقتصاد سرسخت نصب‌های پشت بامی را افزایش می‌دهد.

💡 In quantum dots, exciton recombination paints devices with bright, tunable colors, making televisions and biosensors both sharper and surprisingly thrifty with power.

در نقاط کوانتومی، بازترکیب اکسیتون، دستگاه‌ها را با رنگ‌های روشن و قابل تنظیم رنگ‌آمیزی می‌کند و تلویزیون‌ها و حسگرهای زیستی را هم واضح‌تر و هم به طرز شگفت‌آوری در مصرف برق صرفه‌جویی می‌کند.

💡 The combination of the ridge and light drove excitons in one direction for four micrometers in less than half a nanosecond at room temperature.

ترکیب این برآمدگی و نور، اکسایتون‌ها را در دمای اتاق، در کمتر از نیم نانوثانیه، به مدت چهار میکرومتر در یک جهت هدایت کرد.

💡 During this process, light is absorbed by the material and its energy is handed around amongst the material's molecules as a so-called "triplet exciton."

در طول این فرآیند، نور توسط ماده جذب می‌شود و انرژی آن در میان مولکول‌های ماده به عنوان یک «اکسیتون سه‌گانه» دست به دست می‌شود.