Eurus

💡 Her face was melting, like the snow that Zephyr scatters across the mountain peaks; then Eurus thaws it, and as it melts, the rivers swell and flow again.

صورتش داشت آب می‌شد، مثل برفی که زفیر بر قله‌های کوه می‌پاشد؛ سپس یوروس آن را آب کرد و با آب شدنش، رودخانه‌ها دوباره طغیان کردند و جاری شدند.

💡 The play personified Eurus, a character sweeping in with sand, gossip, and impatience.

این نمایش، یوروس را به تصویر می‌کشید، شخصیتی که با شن، شایعات و بی‌صبری همه جا را جارو می‌کرد.

💡 While trying to reconnect with the rest of her crew, Dr. Winifred Eurus describes, and tries to understand, the creatures she encounters.

دکتر وینیفرد یوروس در حالی که سعی می‌کند دوباره با بقیه خدمه‌اش ارتباط برقرار کند، موجوداتی را که با آنها روبرو می‌شود توصیف می‌کند و سعی می‌کند آنها را درک کند.

💡 Poets invoke Eurus to explain dust, restless nights, and letters delayed unconvincingly.

شاعران برای توضیح گرد و غبار، شب‌های بی‌قرار و نامه‌هایی که به طرز غیرقابل باوری به تأخیر می‌افتند، به یوروس متوسل می‌شوند.

💡 In myth, Eurus blows from the east, a temperamental wind sailors still blame when plans unravel.

در اسطوره‌ها، یوروس از شرق می‌وزد، بادی دمدمی مزاج که ملوانان هنوز هم وقتی نقشه‌هایشان نقش بر آب می‌شود، آن را سرزنش می‌کنند.