epithalamium

💡 Was it an epithalamium praising a forthcoming marriage or a seduction lyric drawing on the classic argument of “carpe diem”— seize the day, live for the moment?

آیا این سرود، سرودی در ستایش ازدواجی قریب‌الوقوع بود یا غزلی اغواگرانه که از استدلال کلاسیک «فرصت را غنیمت بشمار، در لحظه زندگی کن» بهره می‌برد؟

💡 A choir premiered a modern epithalamium that nodded to tradition while embracing harmonies bright enough for a sunlit nave.

یک گروه کر، اپیتالامیوم مدرنی را برای اولین بار اجرا کرد که در عین حال که به سنت پایبند بود، هارمونی‌هایی را در بر می‌گرفت که برای یک شبستان آفتاب‌گیر به اندازه کافی روشن بودند.

💡 She wrote, it is believed, at least nine books of odes, together with epithalamia, epigrams, elegies, and monodies.

اعتقاد بر این است که او حداقل نه کتاب قصیده، همراه با سرودهای کوتاه، قطعات قصیده، مرثیه‌ها و تک‌گویی‌ها نوشته است.

💡 Renaissance printers loved the epithalamium, selling slim volumes commemorating weddings with allegory, music, and elaborate woodcuts.

چاپخانه‌داران دوره رنسانس عاشق اپیتالامیوم بودند و جلدهای باریکی را به یادبود عروسی‌ها با تمثیل، موسیقی و حکاکی‌های چوبی استادانه می‌فروختند.

💡 By the ablest interpreters and critics of Holy Scripture, the Song of Solomon has generally been regarded as an epithalamium, or nuptial canticle.

از سوی تواناترین مفسران و منتقدان کتاب مقدس، غزل سلیمان عموماً به عنوان یک سرود عروسی یا سرود عروسی در نظر گرفته شده است.

💡 The anthology contrasted a spare epithalamium with lush love songs, showing taste and context reshape celebration.

این گلچین، یک سرود مذهبی ساده را در تضاد با ترانه‌های عاشقانه‌ی پرشور قرار داد و طعم و زمینه‌ی جشن را تغییر شکل داد.