epicarp

💡 Botanists distinguish epicarp, mesocarp, and endocarp, layers that chefs translate into texture, juice, and seeds.

گیاه‌شناسان اپیکارپ، مزوکارپ و اندوکارپ را از هم متمایز می‌کنند، لایه‌هایی که سرآشپزها آنها را به بافت، آبمیوه و دانه‌ها ترجمه می‌کنند.

💡 The cells of the epicarp are broad and polygonal, sometimes regularly four-sided, about 15–35 µ broad.

سلول‌های اپیکارپ پهن و چندضلعی هستند، گاهی اوقات به طور منظم چهارضلعی، حدود ۱۵ تا ۳۵ میکرون عرض دارند.

💡 Botanists distinguish five skins on the berry—epidermis, epicarp, endicarp, episperm and embryous membrane—but for practical purposes the number of integuments may be taken as three.

گیاه‌شناسان پنج پوست روی میوه تشخیص می‌دهند - اپیدرم، اپیکارپ، اندیکارپ، اپیسپرم و غشای جنینی - اما برای اهداف عملی، تعداد پوشش‌ها را می‌توان سه در نظر گرفت.

💡 The tomato’s epicarp provides sheen and snap, a protective skin that cooks negotiate carefully in sauces and salads.

پوست بیرونی گوجه فرنگی، درخشندگی و استحکام لازم را فراهم می‌کند، پوستی محافظ که هنگام پخت و پز، در سس‌ها و سالادها با دقت از بین نمی‌رود.

💡 Mooden Sheriff ascribes its emetic properties to the pulp alone, the epicarp and seeds being inactive according to his authority.

مودن شریف خواص استفراغ‌آور آن را تنها به تفاله آن نسبت می‌دهد، و طبق گفته‌ی او، پوسته و دانه‌ها غیرفعال هستند.

💡 Varieties bred for tougher epicarp ship well but sometimes surrender flavor; gardeners choose differently.

گونه‌هایی که برای پوسته سخت‌تر پرورش داده می‌شوند، به خوبی حمل می‌شوند اما گاهی اوقات طعم خود را از دست می‌دهند؛ باغبانان انتخاب متفاوتی دارند.