eolith

💡 Below the Mesvinian comes the nebulous region of "eoliths," which are not yet definitely proved to be of human workmanship.

پایین‌تر از مزوینین، منطقه‌ی مبهم «ائولیت‌ها» قرار دارد که هنوز به طور قطعی ثابت نشده است که ساخته‌ی دست بشر باشند.

💡 Museums label eolith exhibits cautiously, explaining criteria for distinguishing artifacts from accidents.

موزه‌ها با احتیاط نمایشگاه‌های سنگی را برچسب‌گذاری می‌کنند و معیارهایی را برای تمایز آثار باستانی از آثار تصادفی توضیح می‌دهند.

💡 Debates over eolith status taught students skepticism and the value of multiple lines of evidence.

بحث‌ها بر سر وضعیت ائولیت به دانشجویان شک‌گرایی و ارزش شواهد متعدد را آموخت.

💡 But, if the eoliths are man-made, then man presumably killed game and cut it up on top of the Wealden dome, how many years ago one trembles to think.

اما اگر این سنگواره‌ها ساخته‌ی دست بشر باشند، پس احتمالاً بشر شکار را کشته و آن را بر فراز گنبد ویلدِن تکه تکه کرده است، فکر کردن به این موضوع لرزه بر اندام انسان می‌اندازد.

💡 Let us, nevertheless, inquire whether eoliths are not to be found nearer home.

با این وجود، بیایید بررسی کنیم که آیا سنگ‌های باستانی در نزدیکی خانه یافت نمی‌شوند یا خیر.

💡 The alleged eolith tools sparked controversy, with geologists arguing fractures mimicked intentional flaking.

ابزارهای ادعایی ائولیتی جنجال‌برانگیز شدند و زمین‌شناسان استدلال کردند که شکستگی‌ها، پوسته‌پوسته شدن عمدی را تقلید می‌کنند.