Eastern Hindi

💡 Songwriters mixing Eastern Hindi lyrics with urban beats attracted new audiences without abandoning regional storytelling traditions.

ترانه‌سرایانی که اشعار هندی شرقی را با ضرب‌آهنگ‌های شهری ترکیب می‌کردند، بدون کنار گذاشتن سنت‌های داستان‌سرایی منطقه‌ای، مخاطبان جدیدی را جذب می‌کردند.

💡 The Linguistic Survey of India, vol. vi., describes Eastern Hindi, and vol. ix.,

«بررسی زبان‌شناختی هند»، جلد ششم، زبان هندی شرقی را شرح می‌دهد، و جلد نهم،

💡 A linguistics class compared Eastern Hindi varieties, mapping vowel shifts and loanwords shaped by migration and media.

یک کلاس زبان‌شناسی، گونه‌های هندی شرقی را مقایسه کرد و تغییرات مصوت‌ها و وام‌واژه‌های شکل‌گرفته توسط مهاجرت و رسانه‌ها را ترسیم نمود.

💡 Eastern Hindi is very like Panjabi in this respect, but for a different reason.

هندی شرقی از این نظر بسیار شبیه پنجابی است، اما به دلیلی متفاوت.

💡 The broadcaster hired presenters fluent in Eastern Hindi, expanding reach to towns previously underserved by national programming.

این شبکه تلویزیونی مجریانی را استخدام کرد که به زبان هندی شرقی مسلط بودند و به این ترتیب، دسترسی به شهرهایی را که قبلاً از برنامه‌های ملی محروم بودند، گسترش داد.

💡 In 1901 the speakers of these three languages numbered: Panjabi, 17,070,961; Western Hindi, 40,714,925; Eastern Hindi, 22,136,358.

در سال ۱۹۰۱، تعداد گویشوران این سه زبان به این شرح بود: پنجابی، ۱۷,۰۷۰,۹۶۱ نفر؛ هندی غربی، ۴۰,۷۱۴,۹۲۵ نفر؛ هندی شرقی، ۲۲,۱۳۶,۳۵۸ نفر.