earnestness

💡 In an age of irony, earnestness feels radical, especially when paired with competence.

در عصر طنز، جدیت، به‌خصوص وقتی با شایستگی همراه باشد، بسیار مهم به نظر می‌رسد.

💡 His earnestness disarmed critics; he showed drafts, asked questions, and invited corrections publicly.

جدیت او منتقدان را خلع سلاح کرد؛ او پیش‌نویس‌ها را نشان می‌داد، سؤال می‌پرسید و علناً از اصلاحیه‌ها دعوت می‌کرد.

💡 And then there’s knowing when to let some of the earnestness go and care a little less — not because of cynicism, but because you actually want to push forward, and that requires working with others.

و سپس باید بدانید چه زمانی کمی از جدیت خود را کنار بگذارید و کمی کمتر اهمیت دهید - نه به خاطر بدبینی، بلکه به این دلیل که واقعاً می‌خواهید به جلو حرکت کنید، و این مستلزم همکاری با دیگران است.

💡 But it’s clear that there’s a hunger for earnestness amid the irreverence.

اما واضح است که در میان این بی‌احترامی، عطش جدیت وجود دارد.

💡 “Overcompensating” deftly balances its innate absurdity with a whole lot of earnestness, creating a silly, strangely gripping rhythm that makes the show uniquely watchable.

«جبران بیش از حد» به طرز ماهرانه‌ای پوچی ذاتی خود را با جدیت فراوان متعادل می‌کند و ریتمی احمقانه و به طرز عجیبی گیرا خلق می‌کند که این نمایش را به طور منحصر به فردی تماشایی می‌کند.

💡 The director’s earnestness set rehearsal tone: brave attempts, generous feedback, and no eye-rolling.

جدیت کارگردان، حال و هوای تمرین را تعیین کرد: تلاش‌های شجاعانه، بازخوردهای سخاوتمندانه و بدون هیچ چشم‌غره‌ای.