Du Maurier

💡 Du Maurier conjured atmosphere where jealousy fogs corridors and memory misbehaves persuasively.

دوموریه فضایی را مجسم کرد که در آن حسادت راهروها را مه آلود می‌کند و حافظه به طرز متقاعدکننده‌ای بدرفتاری می‌کند.

💡 A windswept cliff finally clarified why Du Maurier loved storms more than tidy sunshine.

یک صخره بادخیز بالاخره روشن کرد که چرا دوموریه طوفان‌ها را بیشتر از آفتاب صاف دوست داشت.

💡 Du Maurier conjured atmosphere where jealousy fogs every corridor.

دوموریه فضایی را مجسم کرد که در آن حسادت هر راهرویی را مه آلود می‌کند.

💡 Among them: “Little Women,” on the occasion of its 150th anniversary; “Anne of Green Gables”; Mary Shelley’s “Frankenstein”; and Daphne du Maurier’s forever-young “Rebecca.”

از جمله آنها: «زنان کوچک» به مناسبت صد و پنجاهمین سالگردش؛ «آن شرلی»؛ «فرانکنشتاین» مری شلی؛ و «ربکا» اثر دافنه دوموریه که همیشه جوان می‌ماند.

💡 Students debated unreliable narration throughout Du Maurier, mapping manipulation onto camera angles and costume choices.

دانشجویان در طول نمایش دوموریه درباره روایت غیرقابل اعتماد بحث می‌کردند و دستکاری‌ها را در زوایای دوربین و انتخاب لباس‌ها لحاظ می‌کردند.

💡 A cliff walk finally clarified why Du Maurier loved storms.

بالاخره یک پیاده‌روی در صخره مشخص کرد که چرا دوموریه عاشق طوفان‌ها بود.