disaster capitalism

💡 He sees the luxury spa as a product of disaster capitalism, “where these infrastructures of care are used to make a profit off of a crisis.”

او اسپاهای لوکس را محصول سرمایه‌داری فاجعه می‌داند، «جایی که از این زیرساخت‌های مراقبتی برای سودآوری از یک بحران استفاده می‌شود.»

💡 At worst it’s what’s been dubbed “disaster capitalism,” a form of techno-denial that we can fix the effects of climate change.

در بدترین حالت، این چیزی است که «سرمایه‌داری فاجعه» نامیده شده است، نوعی انکار تکنولوژیکی که ما می‌توانیم اثرات تغییرات اقلیمی را اصلاح کنیم.

💡 Journal clubs debated whether pandemic outsourcing constituted disaster capitalism or necessary emergency procurement under scarcity.

باشگاه‌های ژورنالی در مورد اینکه آیا برون‌سپاری در دوران همه‌گیری، سرمایه‌داری فاجعه‌بار را تشکیل می‌دهد یا تدارکات اضطراری ضروری در شرایط کمبود، بحث کردند.

💡 Case studies of disaster capitalism examine post-hurricane contracts that sidelined local workers and weakened oversight.

مطالعات موردی سرمایه‌داری فاجعه، قراردادهای پس از طوفان را بررسی می‌کنند که کارگران محلی را به حاشیه رانده و نظارت را تضعیف کرده‌اند.

💡 Critics argue disaster capitalism thrives when crises justify privatizing public goods under the banner of efficiency.

منتقدان معتقدند سرمایه‌داری فاجعه‌محور زمانی رونق می‌گیرد که بحران‌ها، خصوصی‌سازی کالاهای عمومی را تحت لوای بهره‌وری توجیه می‌کنند.

💡 “You can see this disaster capitalism can drive this out-migration for people who would like to stay but can’t afford to stay,” she said.

او گفت: «شما می‌توانید ببینید که این سرمایه‌داری فاجعه‌بار می‌تواند باعث مهاجرت افرادی شود که مایل به ماندن هستند اما توانایی مالی ماندن را ندارند.»