die laughing

💡 Every time he would come out in a terrible polo, I would just die laughing because I think it's the funniest thing of all time.

هر بار که او با یک بازی چوگان افتضاح بیرون می‌آمد، من از خنده می‌مردم، چون به نظرم خنده‌دارترین چیز تمام دوران است.

💡 “If I said purple, you’d say red / With your brown hair tumbling like an unmade bed / And we’d both die laughing at something I said / Talking to you.”

«اگر می‌گفتم بنفش، تو می‌گفتی قرمز / در حالی که موهای قهوه‌ای‌ات مثل تخت نامرتب در هم می‌پیچید / و هر دو از خنده روده‌بر می‌شدیم به چیزی که می‌گفتم / وقتی با تو حرف می‌زدم.»

💡 We didn’t actually die laughing, but the improv troupe left everyone lighter, texting strangers recommended soups, songs, and survival tips.

ما واقعاً از خنده نمردیم، اما گروه بداهه‌پردازی همه را شادتر کرد و به غریبه‌ها سوپ، آهنگ و نکات بقا پیشنهاد داد.

💡 The script was so sharp we nearly die laughing, then cried when the final scene honored small kindnesses sustaining ordinary lives.

فیلمنامه آنقدر تند و تیز بود که نزدیک بود از خنده بمیریم، سپس وقتی صحنه آخر به مهربانی‌های کوچکی که زندگی‌های عادی را حفظ می‌کنند، ارج می‌نهاد، گریه کردیم.

💡 I’d rather die laughing at ridiculous puns than endure another hour of meetings devoid of snacks, empathy, or decisions.

ترجیح می‌دهم از خنده به شوخی‌های مسخره بمیرم تا اینکه یک ساعت دیگر جلسات بدون خوراکی، همدلی یا تصمیم‌گیری را تحمل کنم.

💡 "Or what? I'll die laughing? There are worse ways to go, Sik."

«یا چی؟ از خنده می‌میرم؟ راه‌های بدتری هم هست، سیک.»