devils paintbrush

💡 The meadow flashed orange where devil's paintbrush spread aggressively, and volunteers debated whether to admire the blaze or pull seedlings before natives lost ground.

علفزار به رنگ نارنجی درآمد، جایی که قلم‌موی شیطان به شدت پخش شده بود و داوطلبان بحث می‌کردند که آیا از آتش‌سوزی لذت ببرند یا قبل از اینکه بومیان زمین را از دست بدهند، نهال‌ها را از زمین بکنند.

💡 Painters joked that devil's paintbrush matched sunset perfectly, then labeled specimens carefully to avoid confusing inspiration with an invasive plant requiring responsible management.

نقاشان به شوخی می‌گفتند که قلم‌موی شیطان کاملاً با غروب خورشید هماهنگ است، سپس نمونه‌ها را با دقت برچسب‌گذاری کردند تا از اشتباه گرفتن الهام با یک گیاه مهاجم که نیاز به مدیریت مسئولانه دارد، جلوگیری شود.

💡 A botanist explained that devil's paintbrush thrives in disturbed soils, which is why construction sites often bloom like accidental roadside galleries every spring.

یک گیاه‌شناس توضیح داد که گیاه قلم‌موی شیطان در خاک‌های دست‌خورده رشد می‌کند، به همین دلیل است که محل‌های ساخت‌وساز اغلب هر بهار مانند گالری‌های کنار جاده‌ای تصادفی شکوفا می‌شوند.

💡 Continuing the fascination he showed in The Devil's Paintbrush, Arnott again employs Aleister Crowley as a catalyst.

آرنوت در ادامه‌ی جذابیتی که در قلم‌موی شیطان نشان داده بود، دوباره آلیستر کراولی را به عنوان کاتالیزور به کار می‌گیرد.

💡 Likewise, Devil's Pulpit and Devil's Paintbrush, Golf Digest's first Best New Canadian Courses in the early 1990s, sit side by side yet don't resemble one another in the slightest.

به همین ترتیب، Devil’s Pulpit و Devil’s Paintbrush، اولین زمین‌های گلف جدید کانادایی که در اوایل دهه ۱۹۹۰ توسط Golf Digest معرفی شدند، در کنار هم قرار دارند، اما کوچکترین شباهتی به یکدیگر ندارند.