de Stijl

💡 Completed in 1930, the painting epitomizes the primary colors and geometric rigidity of the de Stijl movement that Mondrian helped define.

این نقاشی که در سال ۱۹۳۰ تکمیل شد، رنگ‌های اصلی و صلابت هندسی جنبش دِ استایل را که موندریان به تعریف آن کمک کرد، به تصویر می‌کشد.

💡 Designers borrowed de Stijl principles for wayfinding, proving clarity can be beautiful.

طراحان از اصول دِ استایل برای مسیریابی استفاده کردند و ثابت کردند که وضوح می‌تواند زیبا باشد.

💡 The painting epitomizes the primary colors and geometric rigidity of the de Stijl movement that Mondrian helped define.

این نقاشی، رنگ‌های اصلی و صلابت هندسی جنبش دِ استایل را که موندریان به تعریف آن کمک کرد، به تصویر می‌کشد.

💡 The exhibit’s de Stijl room aligned color blocks with ruthless joy, turning rectangles into rhythm.

اتاق دِ استایل نمایشگاه، بلوک‌های رنگی را با شادی بی‌رحمانه‌ای در کنار هم قرار داده و مستطیل‌ها را به ریتم تبدیل کرده است.

💡 Paintings based on First Nations designs or beadwork also emulate the orderliness of Germany’s Bauhaus school and the Netherlands’ de Stijl movement.

نقاشی‌هایی که بر اساس طرح‌های ملل اولیه یا مهره‌دوزی‌ها ساخته شده‌اند، همچنین از نظم و ترتیب مدرسه باوهاوس آلمان و جنبش دِ استایل هلند تقلید می‌کنند.

💡 Students built birdhouses inspired by de Stijl, practicing reduction without boredom.

دانش‌آموزان با الهام از دِ استایل، خانه‌های پرنده ساختند و بدون ملال، تمرین کاهش وزن را انجام دادند.