Crime and Punishment

💡 The seminar paired Crime and Punishment with contemporary criminology, contrasting literary introspection with policies that actually reduce harm in cities.

این سمینار «جنایت و مکافات» را با جرم‌شناسی معاصر پیوند داد و درون‌نگری ادبی را با سیاست‌هایی که واقعاً آسیب را در شهرها کاهش می‌دهند، مقایسه کرد.

💡 The report also talks about some glaring inconsistencies in crime and punishment.

این گزارش همچنین درباره برخی تناقضات آشکار در جرم و مجازات صحبت می‌کند.

💡 Stage adaptations of Crime and Punishment lean on sparse sets, letting moral turmoil dominate more than furniture or period detail.

اقتباس‌های صحنه‌ای از «جنایت و مکافات» به دکورهای پراکنده متکی هستند و اجازه می‌دهند آشفتگی اخلاقی بیش از مبلمان یا جزئیات دوره‌ای بر صحنه غالب باشد.

💡 Bowie was particularly fascinated by crime and punishment.

بووی به طور خاص شیفته‌ی جنایت و مکافات بود.

💡 In “Crime and Punishment,” Dostoevsky wrote that everyone needs a somewhere.

داستایوفسکی در رمان «جنایت و مکافات» نوشته است که هر کسی به جایی نیاز دارد.

💡 After rereading Crime and Punishment, she noticed how guilt warps time, stretching minutes into unbearable corridors where rationalizations echo endlessly.

او پس از بازخوانی جنایت و مکافات، متوجه شد که چگونه احساس گناه، زمان را منحرف می‌کند و دقایق را به دالان‌های غیرقابل تحملی می‌کشاند که در آن‌ها توجیهات بی‌پایان طنین‌انداز می‌شوند.