count palatine

💡 The medieval title of count palatine granted jurisdiction within royal domains, allowing its holder to administer justice, collect taxes, and command local levies on behalf of the crown.

عنوان قرون وسطایی کنت پالاتین، به دارنده آن اجازه می‌داد تا در حوزه‌های سلطنتی، قضاوت کند، مالیات جمع‌آوری کند و از طرف تاج و تخت، مالیات‌های محلی را وضع کند.

💡 In the charter, the sovereign elevated her loyal advisor to count palatine, rewarding decades of service and securing a reliable governor along the volatile frontier.

در این منشور، پادشاه مشاور وفادار خود را به مقام کنت پالاتین ارتقا داد و به این ترتیب از دهه‌ها خدمت قدردانی کرد و فرمانداری قابل اعتماد را در امتداد مرزهای ناپایدار تضمین نمود.

💡 The Elector of Heidelberg, the other counts palatine, the ecclesiastical electors, all of them in their state carriages, attended on him when he went to church.

برگزیننده‌ی هایدلبرگ، دیگر کنت‌های پالاتین، برگزینندگان کلیسا، همگی در کالسکه‌های ایالتی خود، وقتی او به کلیسا می‌رفت، از او مراقبت می‌کردند.

💡 The emperors, too, continued to make counts palatine under this title long after the Lateran had ceased to be an imperial palace.

امپراتوران نیز مدت‌ها پس از آنکه لاتران دیگر کاخ امپراتوری نبود، همچنان با این عنوان کنت‌ها را در کاخ‌هایشان جای می‌دادند.

💡 Historians note that a count palatine often mediated disputes between monasteries and towns, leveraging delegated authority to stabilize trade routes and protect pilgrims from predatory toll collectors.

مورخان خاطرنشان می‌کنند که یک کنت پالاتین اغلب در اختلافات بین صومعه‌ها و شهرها میانجیگری می‌کرد و از اختیارات تفویض‌شده برای تثبیت مسیرهای تجاری و محافظت از زائران در برابر مالیات‌گیرندگان غارتگر استفاده می‌کرد.

💡 The king of Bohemia was designated as cupbearer, the margrave of Brandenburg as chamberlain, the count palatine as seneschal, and the duke of Saxony as marshal.

پادشاه بوهم به عنوان ساقی، مرزبان براندنبورگ به عنوان پیشکار، کنت پالاتین به عنوان سناتور و دوک ساکسونی به عنوان مارشال منصوب شدند.