corvine

💡 Sculptors cast a corvine mask for the parade, beak reflecting street lights like a mischievous compass.

مجسمه‌سازان برای این رژه ماسکی از جنس پوست گاو درست کردند که منقارش نور خیابان را مانند یک قطب‌نمای شیطنت‌آمیز منعکس می‌کرد.

💡 No one could say of this bird that it carried out the corvine principle, and—             ”—died as slow, As the morning mists down the hill that go.”

هیچ‌کس نمی‌توانست دربارهٔ این پرنده بگوید که از اصل کروین پیروی کرده و— «—به آرامی مُرد، همچون مه‌های صبحگاهی که از تپه پایین می‌روند.»

💡 These very long sticks were so slender and dry that the bird was able to lift and to fly with them; therefore, to his corvine mind, they were suitable for his purpose.

این چوب‌های بسیار بلند آنقدر باریک و خشک بودند که پرنده می‌توانست آنها را بلند کند و با آنها پرواز کند؛ بنابراین، از نظر ذهن نافذ او، آنها برای هدفش مناسب بودند.

💡 In the long struggle between human ingenuity and corvine sagacity, it is doubtful which has thus far obtained the upper hand.

در مبارزه طولانی بین نبوغ انسانی و زیرکی کوروین، جای تردید است که کدام یک تاکنون دست بالا را داشته است.

💡 The poet’s metaphors leaned corvine, full of shiny thefts and sharp, observant humor.

استعاره‌های شاعر به سبک کوروین، سرشار از سرقت‌های درخشان و طنز تیز و موشکافانه بود.

💡 A corvine silhouette watched us from the fence, tilting its head with disconcerting, undeniable intelligence.

شبحی از جنس پوست درخت غان از میان نرده‌ها ما را تماشا می‌کرد و سرش را با هوشی غیرقابل انکار و نگران‌کننده کج کرده بود.