confarreation

💡 Confarreation, kon-far-re-ā′shun, n. a Roman mode of marriage, made in the presence of the high-priest and ten witnesses, at which bread made of spelt was eaten together.—adj.

(Confarreation, kon-far-re-ā′shun) اسم. نوعی ازدواج رومی که در حضور کاهن اعظم و ده شاهد انجام می‌شد و در آن نانی که از گندم پخته شده بود با هم می‌خوردند. - صفت.

💡 By the Confarreation, Coemption, and Usus, the woman passed in manum viri, that is, in law she became the Daughter of her husband.

با انجام مراسم ازدواج، کُمپشن و اُسوس، زن به مقام «مانوم ویری» (manum viri) یعنی فرزند شوهر خود می‌رسید.

💡 Scholars debate how often confarreation occurred outside elite circles versus theatrical retellings.

محققان در مورد اینکه چقدر اغلب گفتگوهای جنجالی در خارج از محافل نخبگان در مقابل بازگویی‌های نمایشی رخ داده است، بحث می‌کنند.

💡 Latin students reenacted confarreation ceremonially, learning vocabulary through flour-dusted laughter.

دانش‌آموزان لاتین، مراسم عشای ربانی را به صورت تشریفاتی بازسازی می‌کردند و از طریق خنده‌های آغشته به آرد، واژگان را یاد می‌گرفتند.

💡 A display on Roman rites described confarreation, a patrician marriage sealed with spelt bread and solemn witnesses.

نمایشی از آیین‌های رومی، مراسم ازدواج اشرافی را توصیف می‌کرد که با نان املایی و شاهدان رسمی مهر و موم می‌شد.