Colchis

💡 The witch Medea was the princess of Colchis, on the eastern edge of the Black Sea, which to the notoriously xenophobic ancient Greeks was alien and suspect.

مدئا، جادوگر، شاهزاده خانم کولخیس، در حاشیه شرقی دریای سیاه بود که برای یونانیان باستان که به بیگانه هراسی مشهور بودند، بیگانه و مشکوک بود.

💡 They had a sweet ride made of bronze and iron—eyen the horses, which were magical automatons like the Colchis bulls.

آنها سوارکاری دلچسبی از برنز و آهن داشتند - اسب‌ها، که مانند گاوهای نر کولخیس، ماشین‌های جادویی بودند.

💡 Archaeologists studying Colchis examine trade goods linking mountain valleys to wider Mediterranean networks, complicating tidy narratives about isolation.

باستان‌شناسانی که کولخیس را مطالعه می‌کنند، کالاهای تجاری را که دره‌های کوهستانی را به شبکه‌های گسترده‌تر مدیترانه‌ای متصل می‌کنند، بررسی می‌کنند و روایت‌های منظم در مورد انزوا را پیچیده می‌کنند.

💡 Others will recall that Circe — Medea’s aunt, the sister of her father, Aeetes — cleansed Medea and Jason of their crimes, as they fled Colchis with the Golden Fleece and murdered Medea’s brother.

دیگران به یاد خواهند آورد که سیرسه - عمه مدئا، خواهر پدرش، آیتس - مدئا و جیسون را از جنایاتشان پاک کرد، زیرا آنها با پشم طلایی از کولخیس فرار کردند و برادر مدئا را به قتل رساندند.

💡 A travel writer traced modern roads where ancient routes to Colchis once wound through forests filled with bee-loud clearings and marshy river crossings.

یک نویسنده‌ی سفرنامه، جاده‌های مدرنی را ترسیم کرد که در آن‌ها مسیرهای باستانی به کولخیس، زمانی از میان جنگل‌هایی پر از مناطق بکر و پر از زنبور و گذرگاه‌های رودخانه‌های باتلاقی عبور می‌کردند.

💡 The legend of Jason set sail for Colchis, a name that still conjures gold-laden rivers and fraught alliances along the Black Sea coast.

افسانه جیسون به سوی کولخیس بادبان کشید، نامی که هنوز هم رودخانه‌های سرشار از طلا و اتحادهای پر تنش در امتداد ساحل دریای سیاه را تداعی می‌کند.