coin money

💡 Fisher abhors the notion of more detailed congressional oversight of the Fed, but then the Constitution is very explicit that Congress is empowered “To coin Money, regulate the Value thereof.”

فیشر از مفهوم نظارت دقیق‌تر کنگره بر فدرال رزرو بیزار است، اما قانون اساسی به صراحت بیان می‌کند که کنگره اختیار دارد «پول ضرب کند و ارزش آن را تنظیم کند».

💡 The monarchy reserved the exclusive right to coin money, reinforcing sovereignty while financing wars through seigniorage and carefully orchestrated debasements.

سلطنت حق انحصاری ضرب سکه را برای خود محفوظ داشت و در عین حال با اعمال حق الضرب و کاهش ارزش پول که با دقت برنامه‌ریزی شده بود، حاکمیت خود را تقویت می‌کرد و جنگ‌ها را تأمین مالی می‌کرد.

💡 In the fantasy novel, guilds petitioned the city council to coin money bearing their symbols, hoping shared currency would stabilize volatile trade routes.

در این رمان فانتزی، اصناف از شورای شهر درخواست کردند که سکه‌هایی با نمادهای آنها ضرب کند، به این امید که پول مشترک، مسیرهای تجاری بی‌ثبات را تثبیت کند.

💡 Faced with a silver shortage, the colonial mint struggled to coin money, improvising with clipped bullion while merchants demanded trustworthy weights and fineness.

در مواجهه با کمبود نقره، ضرابخانه استعماری برای ضرب سکه با مشکل مواجه شد و با شمش‌های نقره تراشیده شده، سکه‌های خود را ضرب می‌کرد، در حالی که بازرگانان خواستار وزن و عیار قابل اعتماد بودند.

💡 Elected government should have power to coin money not private institutions.

دولت منتخب باید قدرت ضرب سکه را داشته باشد، نه موسسات خصوصی.

💡 To coin Money, regulate the Value thereof, and of foreign Coin, and fix the Standard of Weights and Measures;

ضرب سکه، تنظیم ارزش آن و ارزش سکه‌های خارجی و تعیین استاندارد اوزان و مقادیر؛