City of God

💡 The seminar argued that City of God invites patience, centering character formation more than quick political wins.

در این سمینار استدلال شد که «شهر خدا» دعوت به صبر می‌کند و بیش از پیروزی‌های سیاسی سریع، بر شکل‌گیری شخصیت تمرکز دارد.

💡 But none of that matters much to Leijane Silva, 50, who is also a volunteer with the City of God golf project.

اما هیچ‌کدام از این‌ها برای لیجان سیلوا، ۵۰ ساله، که داوطلب پروژه گلف «شهر خدا» نیز هست، اهمیت چندانی ندارد.

💡 As for Brazil native Meirelles, “City of God” is his one and only Oscar nomination thus far.

در مورد میرلس، فیلمساز برزیلی، «شهر خدا» تنها نامزدی اسکار او تاکنون است.

💡 Augustine’s City of God contrasts earthly ambitions with heavenly citizenship, a framework students wrestle with between cafeteria lines and late-night debates.

شهر خدای آگوستین، جاه‌طلبی‌های زمینی را در مقابل شهروندی آسمانی قرار می‌دهد، چارچوبی که دانش‌آموزان بین صف‌های کافه‌تریا و بحث‌های آخر شب با آن دست و پنجه نرم می‌کنند.

💡 “We really just wanted to represent the Empire State of Mind and the City of God tonight,” she said.

او گفت: «ما امشب واقعاً می‌خواستیم نماینده‌ی امپایر استیت آو دیمون و شهر خدا باشیم.»

💡 Reading City of God alongside news headlines produced uncomfortable clarity, reframing power, suffering, and hope without easy hashtags.

خواندن «شهر خدا» در کنار تیترهای خبری، وضوح ناخوشایندی ایجاد کرد و قدرت، رنج و امید را بدون هشتگ‌های آسان، از نو چارچوب‌بندی کرد.