Chomsky

💡 More than a half-century ago, Noam Chomsky’s seminal essay, "The Responsibility of Intellectuals," appeared in a Feb. 23, 1967, special issue of The New York Review of Books.

بیش از نیم قرن پیش، مقاله‌ی تأثیرگذار نوام چامسکی با عنوان «مسئولیت روشنفکران» در شماره‌ی ویژه‌ی مجله‌ی «نیویورک ریویو آو بوکز» در ۲۳ فوریه‌ی ۱۹۶۷ منتشر شد.

💡 Critics of Chomsky challenged intuitions-as-data, insisting cross-linguistic diversity complicates tidy trees and elegant constraints more than foundational papers acknowledged.

منتقدان چامسکی شهود به عنوان داده را به چالش کشیدند و اصرار داشتند که تنوع بین زبانی، درخت‌های مرتب و محدودیت‌های ظریف را بیش از آنچه مقالات بنیادی اذعان کرده‌اند، پیچیده می‌کند.

💡 There has never been a parallel desire to identify a “responsible left,” meaning left-wing critics of liberalism such as Noam Chomsky, James Baldwin or Gore Vidal.

هرگز تمایل مشابهی برای شناسایی یک «چپ مسئول»، به معنای منتقدان چپ‌گرای لیبرالیسم مانند نوام چامسکی، جیمز بالدوین یا گور ویدال، وجود نداشته است.

💡 A journalist interviewing Chomsky prepared carefully, anticipating precise definitions, historical context, and an allergy to vague slogans masquerading as analysis.

روزنامه‌نگاری که با چامسکی مصاحبه می‌کرد، با دقت آماده شد، تعاریف دقیق، زمینه تاریخی و حساسیت به شعارهای مبهمی که به عنوان تحلیل ارائه می‌شدند را پیش‌بینی کرد.

💡 Starting in the 1960s, Noam Chomsky, a linguist at M.I.T., argued that we use language for reasoning and other forms of thought.

از دهه ۱۹۶۰، نوام چامسکی، زبان‌شناس دانشگاه MIT، استدلال کرد که ما از زبان برای استدلال و سایر اشکال تفکر استفاده می‌کنیم.

💡 Our linguistics seminar debated Chomsky, weighing universal grammar against emergentist models while sipping coffee strong enough to power midnight reading.

سمینار زبان‌شناسی ما درباره چامسکی بحث می‌کرد، دستور زبان جهانی را در مقابل مدل‌های نوظهور می‌سنجید، در حالی که قهوه‌ای را که آنقدر قوی بود که می‌توانست تا نیمه‌شب مطالعه کند، جرعه جرعه می‌نوشیدیم.