Cheney

💡 In August 2002, Cheney said there was "no doubt" that Hussein had these weapons, although he had seen intelligence reports that there was no credible evidence they existed.

در اوت ۲۰۰۲، چنی گفت «شکی» وجود ندارد که صدام حسین این سلاح‌ها را در اختیار داشته است، اگرچه گزارش‌های اطلاعاتی را دیده بود که هیچ مدرک معتبری مبنی بر وجود آنها وجود ندارد.

💡 A lecture referenced Cheney to illustrate executive influence, then opened the floor to questions longer than answers.

در یک سخنرانی برای نشان دادن نفوذ اجرایی به چنی اشاره شد، سپس صحن به سوالاتی طولانی‌تر از پاسخ‌ها اختصاص یافت.

💡 As Kyle Cheney and Josh Gerstein wrote at Politico, the government acknowledged that, in reality, none of these children’s parents had asked for them to be sent back.

همانطور که کایل چنی و جاش گرستین در نشریه پولیتیکو نوشتند، دولت اذعان کرد که در واقع، هیچ یک از والدین این کودکان درخواست بازگرداندن آنها را نکرده بودند.

💡 The biography of Cheney tracked power corridors, committee rooms, and the stubborn gravity of foreign policy.

زندگینامه چنی، راهروهای قدرت، اتاق‌های کمیته و شدت لجاجت سیاست خارجی را دنبال می‌کرد.

💡 A handful of prominent Bush-era Republicans, including Cheney, have publicly rejected Trump, but most of the GOP has simply gone along with our would-be dictator.

تعداد انگشت‌شماری از جمهوری‌خواهان برجسته دوران بوش، از جمله چنی، علناً ترامپ را رد کرده‌اند، اما بیشتر اعضای حزب جمهوری‌خواه به سادگی با دیکتاتور احتمالی ما همراه شده‌اند.

💡 Journalists interviewing Cheney rehearsed timelines, because memory and controversy often spar politely.

روزنامه‌نگارانی که با چنی مصاحبه می‌کردند، جدول‌های زمانی را تمرین می‌کردند، زیرا خاطره و جنجال اغلب مودبانه با هم در می‌آمیزند.