Celestial Empire

💡 The Chinese hold that all that is Platonic nonsense, and is the reasoning of a barbaric mind that has never come under the benign influence of the sages and teachers of the Celestial Empire.

چینی‌ها معتقدند که همه اینها مزخرفات افلاطونی است و استدلال یک ذهن وحشی است که هرگز تحت تأثیر مهربانانه فرزانگان و معلمان امپراتوری آسمانی قرار نگرفته است.

💡 Nineteenth-century writers called China the Celestial Empire, a label reflecting fascination and misunderstanding intertwined.

نویسندگان قرن نوزدهم، چین را امپراتوری آسمانی می‌نامیدند، برچسبی که نشان‌دهنده‌ی جذابیت و سوءتفاهم در هم تنیده بود.

💡 Equally accurate have they been in detailing the various symptoms of gout, scurvy, elephantiasis, and syphilis, which also scourges the “Celestial empire.”

آنها در شرح علائم مختلف نقرس، اسکوربوت، فیل‌پایی و سفلیس، که «امپراتوری آسمانی» را نیز به ستوه آورده است، به همان اندازه دقیق بوده‌اند.

💡 Maps branding it the Celestial Empire reveal more about European imagination than Qing administration.

نقشه‌هایی که آن را امپراتوری آسمانی می‌نامند، بیشتر از آنکه نشان دهنده‌ی شیوه‌ی حکومت چینگ باشند، نشان‌دهنده‌ی تخیل اروپایی هستند.

💡 When the emperor refused, a squadron of Britain’s most up-to-date warships arrived in 1840 to brush aside the Celestial Empire’s junks and blast its coastal towns into ruins.

وقتی امپراتور امتناع کرد، یک اسکادران از مدرن‌ترین کشتی‌های جنگی بریتانیا در سال ۱۸۴۰ از راه رسیدند تا کشتی‌های جنگی اسقاطی امپراتوری آسمانی را کنار بزنند و شهرهای ساحلی آن را به ویرانه تبدیل کنند.