celandine

💡 In spring, celandine lit up hedgerows with glossy yellow petals, cheerful as coins scattered by generous weather.

در بهار، مامیران با گلبرگ‌های زرد براق، همچون سکه‌هایی که در اثر آب و هوای سخاوتمند پراکنده شده بودند، پرچین‌ها را روشن می‌کرد.

💡 Gardeners debate lesser celandine, appreciating early yellow carpets while worrying about aggressive spread that crowds out native spring ephemerals.

باغبانان در مورد مامیران کبیر کمتر بحث می‌کنند، فرش‌های زرد اولیه را تحسین می‌کنند در حالی که نگران گسترش تهاجمی هستند که گیاهان زودگذر بهاری بومی را از بین می‌برد.

💡 We sketched celandine, noting heart-shaped leaves and latex sap that stains fingertips a stubborn orange.

ما طرح گل مامیران را کشیدیم و به برگ‌های قلبی شکل و شیره‌ی لاتکس آن که نوک انگشتان را به رنگ پرتقالی سرسخت درمی‌آورد، توجه کردیم.

💡 Herbal lore praises celandine cautiously; modern guides emphasize identification and restraint over romantic kitchen experiments.

افسانه‌های گیاهی با احتیاط از مامیران تعریف می‌کنند؛ راهنماهای مدرن بر شناسایی و خویشتن‌داری در مورد آزمایش‌های عاشقانه در آشپزخانه تأکید دارند.

💡 I see lesser celandine choking the wildflowers, and winged euonymus and Japanese honeysuckle crowding out native spicebush.

من مامیران کوچک‌تر را می‌بینم که گل‌های وحشی را خفه می‌کنند، و گل‌های euonymus بالدار و پیچ امین‌الدوله ژاپنی جای بوته‌های ادویه بومی را گرفته‌اند.

💡 Instead, we see a plague of English ivy, winter creeper, vinca, honeysuckle vine, lesser celandine and multiflora rose.

در عوض، شاهد هجوم پیچک انگلیسی، خزنده زمستانی، پروانش، پیچ امین الدوله، مامیران کوچک و گل رز چندگیاهی هستیم.