cavolo nero

💡 A cook folded cavolo nero into ribollita, thick soup warming a rainy afternoon into remembered bliss.

آشپزی، کاوولو نِرو را تا کرد و به ریبولیتا تبدیل کرد، سوپی غلیظ که بعدازظهر بارانی را به خاطره‌ای شیرین تبدیل کرد.

💡 We sautéed cavolo nero with garlic, lemon, and chili, a Tuscan weeknight miracle that forgives overcooked pasta cheerfully.

ما کاوولو نِرو را با سیر، لیمو و فلفل چیلی تفت دادیم، یک معجزه‌ی توسکانی برای شب‌های هفته که پاستای بیش از حد پخته شده را به خوبی می‌بخشید.

💡 It’s an old Tuscan recipe, said to be popular when the season’s fresh olive oil, pungent and green, makes an especially good marriage with the hardy leaves of cavolo nero.

این یک دستور پخت قدیمی توسکانی است که گفته می‌شود وقتی روغن زیتون تازه فصل، با طعم تند و سبزش، با برگ‌های مقاوم کاوولو نرو ترکیب فوق‌العاده‌ای ایجاد می‌کند، محبوب می‌شود.

💡 But we’re after pesto di cavolo nero.

اما ما دنبال pesto di cavolo nero هستیم.

💡 Farmers’ markets label cavolo nero as Tuscan kale, its dark leaves thriving despite neglect and praise.

بازارهای کشاورزان، کلم پیچ cavolo nero را به عنوان کلم پیچ توسکانی می‌شناسند، برگ‌های تیره آن با وجود بی‌توجهی و ستایش، همچنان شکوفا هستند.

💡 Cavolo nero, or Tuscan kale, generally doesn’t grow south of Rome.

کلم پیچ توسکانی یا کاوولو نرو، معمولاً در جنوب رم رشد نمی‌کند.