cavate

💡 We climbed ladders to a cavate niche, breath syncing with swallows stitching arcs across the canyon.

از نردبان‌ها بالا رفتیم و به یک طاقچه‌ی گود رسیدیم، نفس‌هایمان با پرستوهایی که در دره قوس می‌دوختند، هماهنگ بود.

💡 Rangers described cavate architecture as practical poetry, stone yielding to hands that understood light, temperature, and patience.

رنجرز معماری کاواته را به عنوان شعر عملی توصیف کرد، سنگی که تسلیم دستانی می‌شود که نور، دما و صبر را درک می‌کنند.

💡 The mesa hosted cavate dwellings, rooms carved into tuff where soot stains still whisper recipes and lullabies.

این تپه میزبان خانه‌های غارمانند و اتاق‌هایی بود که در سنگ توف کنده شده بودند، جایی که لکه‌های دوده هنوز دستور پخت غذاها و لالایی‌ها را زمزمه می‌کنند.

💡 Every mesa had at least one ancient pueblo upon it, evidently far more ancient than the cavate dwellings found in the face of the cliffs.

هر تپه‌ی تپه‌ای حداقل یک دهکده‌ی باستانی بر فراز خود داشت، که آشکارا بسیار قدیمی‌تر از خانه‌های غارمانندی بود که در مقابل صخره‌ها یافت می‌شدند.