calorescence

💡 Professor Stokes named the phenomena which he has discovered and investigated Fluorescence; for the new phenomena here described I have proposed the term Calorescence.

پروفسور استوکس پدیده‌هایی را که کشف و بررسی کرده است، فلورسانس نامگذاری کرده است؛ برای پدیده‌های جدیدی که در اینجا شرح داده شده است، من اصطلاح کالری‌سانس را پیشنهاد کرده‌ام.

💡 Demonstrations of calorescence show radiant energy becoming heat, invisible waves turning into measurable warmth on a copper plate.

نمایش‌های گرمازایی نشان می‌دهند که انرژی تابشی به گرما تبدیل می‌شود، امواج نامرئی به گرمای قابل اندازه‌گیری روی یک صفحه مسی تبدیل می‌شوند.

💡 Here, by the intervention of the platinum, the refrangibility is raised, so as to render the non-visual visual, and to this change I have given the name of Calorescence.

در اینجا، با دخالت پلاتین، قابلیت شکست افزایش می‌یابد، به طوری که غیر بصری را بصری می‌کند، و من به این تغییر نام گرمازایی داده‌ام.

💡 Early physicists debated calorescence, refining ideas about absorption spectra and energy conservation long before infrared cameras made the unseen obvious.

فیزیکدانان اولیه مدت‌ها پیش از آنکه دوربین‌های مادون قرمز، نادیدنی‌ها را آشکار کنند، در مورد گرماتابی بحث می‌کردند و ایده‌های مربوط به طیف‌های جذبی و پایستگی انرژی را اصلاح می‌کردند.

💡 Artists exploited calorescence unintentionally, discovering dark pigments dried canvases faster by soaking sunlight into gentle heat.

هنرمندان ناخواسته از گرمازایی سوءاستفاده کردند و کشف کردند که رنگدانه‌های تیره با جذب نور خورشید و تبدیل آن به گرمای ملایم، بوم‌های نقاشی را سریع‌تر خشک می‌کنند.