cacodyl

💡 The nineteenth-century lab reeked when chemists prepared cacodyl, a notorious organoarsenic compound that taught brutal lessons about ventilation, fume hoods, and professional caution.

آزمایشگاه قرن نوزدهم بوی گند می‌داد، زمانی که شیمی‌دان‌ها کاکودیل را آماده می‌کردند، یک ترکیب ارگانوآرسنیک بدنام که درس‌های بی‌رحمانه‌ای در مورد تهویه، هودهای بخار و احتیاط حرفه‌ای می‌داد.

💡 Curators displayed sealed ampoules of cacodyl, emphasizing how curiosity sometimes outpaced safeguards during the exuberant birth of modern organic chemistry.

متصدیان نمایشگاه، آمپول‌های مهر و موم شده‌ی کاکودیل را به نمایش گذاشتند و تأکید کردند که چگونه کنجکاوی گاهی اوقات در طول تولد پرشور شیمی آلی مدرن، از اقدامات حفاظتی پیشی می‌گرفت.

💡 He read about cacodyl and shuddered, promising never to mix reagents without a safety plan, clear labeling, and a second pair of trained eyes.

او درباره کاکودیل خواند و لرزید، و قول داد که هرگز بدون برنامه ایمنی، برچسب‌گذاری واضح و یک جفت چشم آموزش‌دیده دیگر، واکنشگرها را با هم مخلوط نکند.

💡 Simultaneously with his work on cacodyl, he was studying the composition of the gases given off from blast furnaces.

همزمان با کار روی کاکودیل، او در حال مطالعه ترکیب گازهای خروجی از کوره‌های بلند بود.

💡 It is cyanide of cacodyl, and I have carried that small flask of it about with me for months.

این سیانید کاکودیل است، و من ماه‌هاست که آن بطری کوچک از آن را با خودم حمل می‌کنم.

💡 As he crossed the room some evil chance made him think of the gossip outside and of his allusion to the abstruse substance known as cacodyl.

همینطور که از اتاق عبور می‌کرد، اتفاقی شوم باعث شد به شایعات بیرون و اشاره‌اش به ماده‌ی پیچیده‌ای به نام کاکودیل فکر کند.