brassie

💡 “That reminds me, I found a brassie up in the hills.”

«این منو یاد این انداخت که یه ساز بادی برنجی بالای تپه‌ها پیدا کردم.»

💡 One can only assume that when Old Tom Morris and Willie Park, Sr. engaged in some friendly trash talk back in the day, it was about how one got more distance with his brassie.

می‌توان حدس زد که وقتی تام موریس پیر و ویلی پارک سینیور در گذشته با هم گپ و گفت دوستانه‌ای داشتند، موضوع بحثشان این بوده که چطور می‌توان با نوازنده‌ی براسی فاصله‌ی بیشتری برقرار کرد.

💡 Everyone has to use the same persimmon niblicks and mashies and brassies, or whatever.

همه باید از همان نیبلیک‌ها و ماشی‌ها و برنجی‌های خرمالو یا هر چیز دیگری استفاده کنند.

💡 His grandfather taught him to swing the brassie smoothly, trusting trajectory rather than forcing speed that would only twist the face.

پدربزرگش به او یاد داد که ساز بادی را به نرمی بچرخاند، و به مسیر حرکت آن اعتماد کند، نه اینکه با سرعتی زیاد، ساز را بنوازد که فقط باعث پیچ خوردن صفحه ساز شود.

💡 The museum displayed a brassie beside modern hybrids, inviting golfers to feel weight distribution that once defined ambitious fairway shots.

این موزه در کنار گلف‌بازان هیبریدی مدرن، یک توپ بادی برنجی را به نمایش گذاشته بود که توزیع وزنی را که زمانی معرف ضربات بلندپروازانه در زمین گلف بود، به آنها القا می‌کرد.

💡 On the vintage course, he reached the long par five with a brassie, grinning as the persimmon head sang a charming, wooden note.

در زمین مسابقه قدیمی، او با یک گیتار براسی به پار پنج بلند رسید و در حالی که سر خرمالو یک نت چوبی جذاب می‌خواند، پوزخند می‌زد.