driving iron

💡 “If you get some wind too you might see guys hitting 300 yards-plus with a driving iron so it’s definitely a week to keep it in the fairway.”

«اگر کمی باد هم بیاید، ممکن است ببینید که بازیکنان با چوب‌های مخصوص دویدن، بیش از ۳۰۰ یارد می‌زنن، بنابراین قطعاً یک هفته طول می‌کشد تا در زمین مسابقه بمانند.»

💡 Practicing a driving iron teaches commitment; deceleration invites slices nobody requested.

تمرین با آهنِ تیز، تعهد را می‌آموزد؛ کاهش سرعت، ضرباتی را که هیچ‌کس درخواست نکرده، به دنبال دارد.

💡 “It’s top of mind for them throughout the year, and when we talk about things in the fall like a driving iron, wedge grind or whatever, Augusta always comes up,” said Schomin.

شومین گفت: «این موضوع در تمام طول سال در اولویت آنهاست و وقتی در پاییز درباره چیزهایی مانند آهن داغ، سنگ فرز یا هر چیز دیگری صحبت می‌کنیم، همیشه نام آگوستا مطرح می‌شود.»

💡 He flushed a driving iron off the tee, ball boring through crosswind like a stubborn comet.

او یک میله آهنی تیز را از روی سه راهی برداشت و مثل یک دنباله‌دار سرسخت، در میان باد مخالف، آن را سوراخ کرد.

💡 Then he pulled that driving iron from his bag and pushed it into the right rough.

سپس آن آهن تیز را از کیفش بیرون آورد و آن را در شیار سمت راست فرو کرد.

💡 Old-school golfers still carry a driving iron, trusting low trajectories in wind more than flashy hybrids.

گلف‌بازان قدیمی هنوز هم چوب گلف محکمی به دست دارند و به مسیرهای کم ارتفاع در باد بیشتر از چوب‌های هیبریدی پر زرق و برق اعتماد می‌کنند.