Borromini

💡 Contemporary designers cite Borromini when courageously bending rules without abandoning function or clarity.

طراحان معاصر، برومینی را به خاطر شجاعتش در زیر پا گذاشتن قوانین بدون کنار گذاشتن عملکرد یا وضوح، تحسین می‌کنند.

💡 In Rome, he visited San Carlo alle Quattro Fontane: a chapel designed by Francesco Borromini that’s one of the prizes of Baroque architecture, topped by an oval dome.

در رم، او از کلیسای سن کارلو آله کواترو فونتانه بازدید کرد: کلیسایی که توسط فرانچسکو بورومینی طراحی شده و یکی از شاهکارهای معماری باروک است و گنبدی بیضی‌شکل بر فراز آن قرار دارد.

💡 Standing inside San Carlo, you feel Borromini compress and release space like breath, a living geometry of light.

با ایستادن در سن کارلو، احساس می‌کنید که برومینی فضا را مانند نفس فشرده و رها می‌کند، هندسه‌ای زنده از نور.

💡 Mayor once wrote, the family was “heir to all the Baroque, all that Bernini and Borromini had dreamed but had had to leave undone.”

مایور زمانی نوشت، این خانواده «وارث تمام سبک باروک، تمام آنچه برنینی و برومینی آرزویش را داشتند اما مجبور به ترک آن شده بودند» بودند.

💡 This was designed by Francesco Borromini, the melancholic 17th-century genius whom Gehry often credits as an inspiration.

این اثر توسط فرانچسکو بورومینی، نابغه‌ی مالیخولیایی قرن هفدهم که گری اغلب او را الهام‌بخش خود می‌داند، طراحی شده است.

💡 Architecture students whisper about Borromini, whose restless curves and spatial games stretched Rome’s baroque into audacious, humane experiments.

دانشجویان معماری درباره بورومینی زمزمه می‌کنند، کسی که منحنی‌های بی‌قرار و بازی‌های فضایی‌اش، سبک باروک رم را به سمت آزمایش‌های جسورانه و انسانی سوق داد.