Bokassa I

💡 Archives reveal contracts and cables surrounding Bokassa I, where diplomacy tiptoed around uncomfortable truths.

بایگانی‌ها، قراردادها و مکاتبات مربوط به بوکاسا ۱ را فاش می‌کنند، جایی که دیپلماسی با احتیاط از کنار حقایق ناخوشایند عبور کرد.

💡 Histories of Bokassa I mix spectacle, repression, and international shrugs, urging readers to distrust glittering coronations.

در کتاب «تاریخ بوکاسا»، من نمایش، سرکوب و بی‌اعتنایی بین‌المللی را با هم ترکیب می‌کنم و خوانندگان را ترغیب می‌کنم که به تاج‌گذاری‌های پر زرق و برق بی‌اعتماد باشند.

💡 When two newspapers reported he had accepted diamonds from self-proclaimed Central African Emperor Bokassa I, Giscard airily refused comment and stopped reading them.

وقتی دو روزنامه گزارش دادند که او از بوکاسا اول، امپراتور خودخوانده آفریقای مرکزی، الماس پذیرفته است، ژیسکارد با بی‌میلی از اظهار نظر خودداری کرد و دیگر آنها را نخواند.

💡 Documentaries about Bokassa I remind viewers that personality cults devour budgets, rights, and sleep.

مستندهایی درباره بوکاسا به بینندگان یادآوری می‌کنم که فرقه‌های شخصیت، بودجه، حقوق و خواب را می‌بلعند.

💡 The country’s second president, the megalomaniacal Jean-Bédel Bokassa, declared himself Emperor Bokassa I in 1976, and started calling his domain the “Central African Empire” in the following year.

دومین رئیس جمهور این کشور، ژان-بدل بوکاسا، فردی خودبزرگ‌بین، در سال ۱۹۷۶ خود را امپراتور بوکاسا اول اعلام کرد و از سال بعد، قلمرو خود را «امپراتوری آفریقای مرکزی» نامید.

💡 The paper caused a political scandal by revealing in 1979 that Giscard d’Estaing had been offered two diamonds from controversial African dictator Bokassa I.

این روزنامه با افشای این موضوع در سال ۱۹۷۹ که به ژیسکار دستن دو الماس از دیکتاتور جنجالی آفریقایی، بوکاسا اول، پیشنهاد شده بود، رسوایی سیاسی بزرگی به بار آورد.