Bhartrihari

💡 The God of Love," says the poet Bhartrihari, "sits fishing on the ocean of the world, and on the end of his hook he has hung a woman.

شاعر بهارتیهاری می‌گوید: «خدای عشق، بر اقیانوس جهان نشسته و ماهیگیری می‌کند و زنی را به انتهای قلاب خود آویزان کرده است.»

💡 Philosophy students mapped how Bhartrihari influences modern linguistics, then wrote reflections about silence, intention, and clever miscommunication.

دانشجویان فلسفه چگونگی تأثیر بهارتریهاری بر زبان‌شناسی مدرن را ترسیم کردند، سپس تأملاتی در مورد سکوت، نیت و سوءتفاهم هوشمندانه نوشتند.

💡 A translator rendered Bhartrihari couplets with crisp cadence, choosing restraint over florid commentary that would drown their quiet precision.

یک مترجم، ابیات بهارتریهاری را با ریتمی تند و تیز ترجمه کرد و به جای تفسیرهای پر آب و تاب که دقت آرام آنها را تحت الشعاع قرار می‌داد، خویشتن‌داری را برگزید.

💡 In seminar, we read Bhartrihari on language, debating whether words carry meaning inherently or only within shimmering networks of context.

در سمینار، ما اثر بهارتریهاری را در مورد زبان خواندیم و در مورد اینکه آیا کلمات ذاتاً معنا دارند یا فقط در شبکه‌های درخشان بافت، بحث کردیم.