bezoar

💡 Apothecaries once prized a bezoar as protection against poison, a belief now filed under charming medical folklore.

داروسازان زمانی برای بزوار به عنوان محافظی در برابر سم ارزش قائل بودند، باوری که اکنون در فولکلور پزشکی جذاب ثبت شده است.

💡 Surgeons remove a bezoar carefully when swallowed fibers clump into obstructive masses.

جراحان وقتی الیاف بلعیده شده به توده‌های انسدادی تبدیل می‌شوند، بزور را با دقت خارج می‌کنند.

💡 Museums exhibit a glossy bezoar beside quack remedies, prompting conversations about fear, placebo, and hope.

موزه‌ها در کنار داروهای قلابی، یک بزوار براق را به نمایش می‌گذارند که باعث گفتگوهایی در مورد ترس، دارونما و امید می‌شود.

💡 The wild ancestor of today’s domestic goat (Capra aegagrus hircus), the bezoar (C. aegagrus), was their primary prey.

جد وحشی بز اهلی امروزی (Capra aegagrus hircus)، بزوار (C. aegagrus)، طعمه اصلی آنها بود.

💡 In this case of this patient, who was identified as Ms. Zhang, her doctor first ordered an endoscopy to determine what exactly the bezoar was.

در این مورد از این بیمار که خانم ژانگ شناسایی شد، پزشک ابتدا برای تعیین دقیق نوع بزوار، آندوسکوپی تجویز کرد.

💡 As horrifying as that sounds, bezoars are thankfully rare—at least in those of us old enough to not to put Legos in our mouths.

هرچند وحشتناک به نظر می‌رسد، اما خوشبختانه بزوارها نادر هستند - حداقل در آن دسته از ما که آنقدر بزرگ شده‌ایم که نمی‌توانیم لگو در دهانمان بگذاریم.