Behmen

💡 Reading Behmen slowly, we found sparks worth carrying into gentler, humbler conversations about grace.

با خواندن آرام کتاب «بهمن»، جرقه‌هایی یافتیم که ارزش مطرح کردن در گفتگوهای ملایم‌تر و فروتنانه‌تر درباره فیض الهی را داشتند.

💡 Jacob Behmen was an enthusiast in the strictest sense, as not merely distinguished, but as contradistinguished from a fanatic....

یاکوب بهمن به معنای دقیق کلمه یک مشتاق بود، نه تنها به عنوان یک فرد متمایز، بلکه به عنوان یک فرد کاملاً متمایز از یک متعصب....

💡 Mystics cite Behmen as a wellspring, his visions threading theology with daring metaphors that still unsettle tidy systems.

عرفا از بهمن به عنوان سرچشمه الهام یاد می‌کنند، رؤیاهای او الهیات را با استعاره‌های جسورانه‌ای که هنوز هم سیستم‌های منظم را آشفته می‌کنند، به هم می‌ریزد.

💡 Scholars debate whether Behmen foreshadowed psychology or simply baptized intuition with dense prose.

محققان در مورد اینکه آیا بهمن روانشناسی را از پیش پیش‌بینی کرده یا صرفاً شهود را با نثری غلیظ غسل تعمید داده است، بحث می‌کنند.

💡 Behmen's language and way of thought are remote and strange, and in reading his thought one has often to pass it through a process of intellectual translation.

زبان و شیوه تفکر بهمن دور و عجیب است، و در خواندن اندیشه او اغلب باید آن را از فرآیندی از ترجمه فکری عبور داد.

💡 Early in life, too, he met with the doctrines of Jacob Behmen, of whom, in the Biographia Literaria, he speaks with affection and gratitude as having given him vital philosophic guidance.

او همچنین در اوایل زندگی با آموزه‌های یاکوب بهمن آشنا شد، که در کتاب «بیوگرافیا لیتراریا» با محبت و قدردانی از او به عنوان کسی که راهنمایی فلسفی حیاتی به او داده است، یاد می‌کند.