basilard

💡 Armorers discussed how a basilard balanced in hand, equally suited to swaggering parade or unpleasant, close-quarters realism.

زره‌پوشان در مورد چگونگی تعادل یک بازیلارد در دست، به طور یکسان برای رژه متکبرانه یا واقع‌گرایی ناخوشایند و از فاصله نزدیک مناسب بودند.

💡 The museum displayed a medieval basilard with a diamond-section blade, its worn guard whispering about alleys, oaths, and late-night negotiations.

موزه یک بازیلارد قرون وسطایی با تیغه‌ای از جنس الماس را به نمایش گذاشته بود که محافظ فرسوده‌اش درباره کوچه‌ها، سوگندها و مذاکرات آخر شب زمزمه می‌کرد.

💡 A novelist gave her hero a basilard inherited from a grandmother, reframing heirlooms as responsibilities rather than shiny souvenirs.

یک رمان‌نویس به قهرمان داستانش یک گل ریحان که از مادربزرگش به ارث برده بود، هدیه داد و به این ترتیب، میراث را به جای سوغاتی‌های براق، به عنوان مسئولیت در نظر گرفت.